༄༅། །རོ་སྙོམས་སྐོར་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་སྒང་དུ་དྲིལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།།

六类一味法实修秘诀

བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

顶礼诸殊胜上师！

མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་ནགས་ཕུག་གནས་བཅས་ཤིང༌། །

隐居不散乱禅定之山林，

ཤེས་རབ་མཆོག་གི་གདོང་ལྔའི་རྩལ་གྱིས་སྙེམས། །

殊胜智慧如狮子之骄傲，

དངོས་འཛིན་གླང་པོའི་སྡེ་རྣམས་ལ་སྟོན་པ། །

其引导实有执著群象者，

དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

于具德竹巴足下敬顶礼。

འདིར་རོ་སྙོམས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྒང་དུ་དྲིལ་བ་གྲོལ་ལམ་རོ་སྙོམས་སྐོར་དྲུག་གསུམ་གསུམ་གྱིས་བཤད་པ་འདི་ལ། བརྒྱུད་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་གདམས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བརྒྱུད་པའི་གསོལ་འདེབས་བཞིན། །གཉིས་པ་ལ། སྔོན་འགྲོ་དང་དངོས་གཞི་གཉིས། །དང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ནས་བཏོན་ཏེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་བདག་གིས་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་ཟབ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་ལུས་ཅི་བདེ་བར་བཞག །རང་ཉིད་རྗེ་བཙུན་རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མར་བལྟས། སྤྱི་བོར་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་གསལ་བཏབ། རོ་སྙོམས་གསོལ་འདེབས་བྱས། མཐར་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་བསྟིམ་མོ། །དེ་ནས་སེམས་ཡུལ་ལ་གཡོ་བ་བཟློག་ནས། སེམས་ཇི་ལྟ་བའི་ངང་ལ་འཇོག་པའོ། །

此一味（平等）大手印之秘诀，解脱道六类一味法，以加行、正行、后行来进行讲解。

全文分二：甲一、传承之历史；甲二、引导。

甲一、即如《一味法传承上师祈请文》。

甲二、亦分加行和正行。

乙一加行、（发菩提心）：

应当如此发心：为了从轮回的牢狱中救度一切众生，并安置于无上菩提之果位，而我修持此甚深究竟之窍诀大种一味法。之后，身体姿势自然、放松而坐，自身观想为本尊金刚瑜伽母，其头顶上明观诸传承上师，并念诵《一味法传承上师祈请文》，之后将诸传承上师融入于自己，最后将回遮于外境中散乱的心，安住在如如不动的境界中。

乙二正行、一味法分六。

丙一、转寻思为道用——祸取转为福之窍诀：

གཉིས་པ་ལ་སྐོར་དྲུག་ལས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ལྟས་ངན་གཡང་དུ་ལེན་པའི་གདམས་ངག་ལ། སྔོན་འགྲོ་འདུན་པ་གཏང་བ། དངོས་གཞི་སྟོང་ཉིད་ལ་གཞག་པ། རྗེས་རོ་སྙོམས་པ་གསུམ་ལས། །དང་པོ་ནི། ཕལ་ཆེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཁོར་བར་སྐྱུར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས། དེ་སྐྱེས་པ་མི་འདོད་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ནི་དེ་ཀ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ཞིག་མ་ཤེས་ན། སྤང་གཉེན་དུ་འཛིན་པས་ལམ་ཆོད་མི་ཐུབ། དེས་ན་སྤྱི་ལས་ཟློག་པས་ཟློག་པའི་སྒོམ་པ། སྣང་གྲག་རིག་གསུམ་རང་རིག་ཏུ་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས། འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅི་ཙམ་མང་བ་དེ་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་མེ་བུད་ཤིང་དང་ཕྲད་པ་ལྟ་བུ། དེས་ན་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ན་དགའ་བ་འབའ་ཞིག་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །

一、加行放下期望；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行放下期望：

一般而言，寻思（分别念）是流转轮回的根源，因此为了避免流转轮回，应当遮止其寻思。

但是，在此处的修法是，如果不懂得其转为道用，那就是执著于能遮和所遮上，故而无法行道。因此，与通常的修法逆道而行，故而称之为回遮之修。

见、闻、觉、知一切在自性中平等，即大种一味，如同火遇到了木柴一般，寻思（分别念）越多智慧力越增长，因此将分别念生起的时候应以欢喜心来接受。

གཉིས་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་ཤར་བའི་དུས་དེ་ཉིད་ངོས་ཟིན་ན་དེ་ཁོ་ནས་ཤར་གྲོལ་དུ་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པ་ལས་བཟློག་པས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས། ངོས་མ་ཟིན་ན་དེ་ཀ་མ་རིག་པ་ཉིད་དུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་དེ་ཀ་གཉེན་པོར་བཏགས་པ་མིན་པ་གཞན་མེད། དེ་མེད་པས་སྤང་གཉེན་དབྱེར་མེད། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད། རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་རིག་པ་ཡང་སེམས་རང་གི་ངང་ལ་གནས་ནུས་པ་ཞིག་ལ་འབྱུང་གིས་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ལས། དང་པོའི་སེམས་ནི་ཞི་གནས་ཏེ། །མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་གྲངས་བཞིན་དུ། །མཐོང་བ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། འདིར་བསྟན་གྱི་ཞི་ལྷག་དེ་ལ་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྒང་དྲིལ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རྩ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །

丁二、正行安住于空性：

每当分别念生起时，只要认识了其分别念的本质，那么当下即刻就能够获得解脱。

因为从无明（迷乱）中回遮，故而称之为自证智慧。相反，如果不了知其分别念的本质，那么当下又是无明（迷乱）。

而所为的“自证智慧”也只是对治法的名词而已，因对治法亦无所执著，故而，能遮与所遮无二无别，有（轮回）寂（涅槃）即平等性，寻思即法身。

此时，其正念只能产生于心性不散不乱者相续，而旁人无法具有其正念。

因此，密续《心性授记》中云：“本心即寂止，不动等次第，明了即胜观，”此等便是此刻所述的寂止和胜观的修法，故而为秘诀派修行之精要。

གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངོས་ཟིན་ཡུལ་དང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད། ཆུ་ཐོག་ཏུ་ཆུ་བླུགས་པ་ལྟ་བུ། རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་ན་མ་བཅོས་པ་ལ་མ་ཡེངས་པ་དེ་སྐྱོང༌། འཕྲོ་ན་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་བརྒྱུད་མི་འཇུག་པར་ཤར་བའི་དུས་དེ་ཉིད་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ།།

丁三、后行一味：

如此能执的心与所知的一切外在现象了悟皆不可得——即平等性，即如同水融入水一般，如果不起分别念，如此继续保持安住。若起了分别念，不应继续胡思乱想，而观照其分别念何时产生便可。

གཉིས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དུག་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་བ་ལའང་གསུམ་གྱི་དང་པོ་འདུན་པ་གཏང་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་ཤིག །སྤྲུགས་ཤིག །ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་སོང་ཞིག་སྙམ་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་སྟོང་ཉིད་ལ་བཞག་པ་ནི། རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྡུ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལྔར་གཞག་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་ལྟ་བུ་ལ། གཉིད་ཀྱི་དུས་གཉིད་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ཡེངས་མེད་དུ་བཞག་པས་གཉིད་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་རང་གྲོལ། །གཞིའི་འོད་གསལ་ངོ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཉམས་སུ་ལེན་རྒྱུ་ཡིན། དེས། སྔར་གོམས་པ་ལ་སེམས་གཞག་སྟེ། །འོད་གསལ་བར་ནི་འཇུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ལྟ་བུ་ལ་ཆགས་པ་རིགས་བཅུའི་ཐ་མ་བརྒྱལ་བའི་དུས། ཆགས་པ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་བརྒྱལ་བ་མེད། དེ་ཀ་བདེ་ཆེན་རང་རིག་པ། །ཅེས་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་དུས་ཞེ་སྡང་རང་ངོ་ཤེས་པས་གསལ་ཆ་ཆེ། དེས་མངོན་སྤྱོད་ལྟ་བུ་ལ་བསྒྲལ་བ་དང་འདྲེན་པ་གཉིས་ཀ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་མཚོན་ནས་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་ལའང་འགྲེའོ། །

丙二、转烦恼为道用——毒汁变成甘露之窍诀：

一、加行放下期望；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行放下期望：

不共之修法，心想：生起烦恼、增长烦恼、随顺烦恼吧！

丁二、正行安住于空性：

根本与随顺烦恼，如若归纳的话，可摄于五毒烦恼中。

比如说，愚痴烦恼，当熟睡的时候不散不乱地安住于其睡眠上，在入睡的隐没次第中当下就获得解脱，即认证基光明，如云：“安住于本来熟悉的正念上，从而进入光明的境界。”对于贪欲烦恼而言，十种贪欲中，最后之欲望“昏倒”时，若能认得其欲望的本质，即是远离了昏倒，则称之为大乐自证、自悟。

对于嗔恚烦恼，当生起嗔恚心时，如果认识了其嗔恚心的本质，那么，就会清楚地明了嗔恚是何物。嗔恨的感受相对较为明显，如同降伏法（诛业），既可以诛灭，也能超度众生。对于我慢和嫉妒烦恼也应当以此类推。

གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་རང་མྱོང་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དུས་རང་གྲོལ་བས་ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ།། གསུམ་པ་ལྷ་འདྲེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་ཏུ་སྡུད་པའི་གདམས་ངག་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གནས་རི་ཁྲོད་དམ། གསང་སྤྱོད་ཀྱི་གནས་སམ། མདོར་ན་འཇིགས་ཤིང་སྐྱི་གཡའ་བ་གང་དུ་འགྲོ་བའམ་སྡོད་པ་ལྟ་བུ་ལ། བར་ཆད་འབྱུང་དོགས་མི་བྱ་བར་བྱུང་ན་དགའ་བའི་འདུན་པ་བཏང་སྟེ། བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣ་འདྲེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །

丁三、后行一味：

如此，因为诸烦恼的本体即是空性，所以自我解脱了烦恼，故而称之为烦恼即智慧。

丙三、转鬼神为道用——障碍归转为悉地之窍诀：一、加行意乐；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行意乐：

譬如，寂静的深山中，或者尸陀林，总之会令人感到毛骨悚然的地方，不管是行、住、坐、卧，都应当抛弃避违求顺的希求和忧虑，因为障碍即是成就的先导。

གཉིས་པ་ནི། གནས་དེ་དག་ཏུ་ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་བར་ཆད་ཀྱི་ལྷོངས་བྱུང་ནས་འཇིགས་ན་ལུས་འཇིགས་སམ་སེམས་འཇིགས། ལུས་འཇིགས་ན་ལུས་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གླུད་དུ་དམིགས་ནས་ལྷ་འདྲེ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པར་བཏང༌། སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱེད་མི་ནུས། ད་དུང་འཇིགས་ཀྱིན་འདུག་ན་འཇིགས་མཁན་དེ་རང་གིས་བཟོས་པ་ཡིན་པས། མཁན་པོ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྩ་བརྡར་བཅད་པས་རང་གྲོལ། འཇིགས་སྣང་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བསྐུལ་མར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །

丁二、正行安住于空性：

住在上述那些地方时，如果遭受鬼神的灭异（骚扰）和出现障碍的征兆，那么此时此刻应观察，到底是身在畏惧，还是心在畏惧？如果发现身在畏惧，则身体观想为一切众生的替身品（食子），而后将身体布施给众鬼神。如果发现心在畏惧，那么要知道，所谓的心便是空性，因此任何外在的鬼神都无法危害此心。

之后，如果依然再畏惧的话，那么很显然，畏惧感便是能畏惧者自心所造成的。因此，通过能造者本性上进行分析、判断，便可任运解脱，由此将畏惧感变成了修行之策励。

གསུམ་པ་ནི། ལྷ་འདྲེ་ལ་ལྷ་འདྲེར་བལྟས་ན་ལྟ་བ་དེའི་སྐྱོན་གྱིས་ཚེ་སྲོག་ལ་བར་ཆད་འབྱུང༌། ལྷ་འདྲེར་འཛིན་པ་ངོ་ཤེས་ན་བདུད་རིགས་ཆོས་སྐྱོང་དུ་འཆར་བས། བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ།།

丁三、后行一味：

如果鬼神执着为鬼神，由此成见所带来的过患，对自己的寿命将会造成障碍。如果认清了对于鬼神的分别、执著，则鬼神能够显现为护法神，由此便是将障碍归转为悉地。

བཞི་པ་སྡུག་བསྔལ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། འཁོར་བར་འཁྱམས་ན་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ལས་འོས་མེད་བསམ་པ་དང༌། དེ་ཡང་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པས་ད་རེས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན། ད་རེས་སྡིག་པ་འཛད་པས་དགའ་བ་ཡིན་ནོ་བསམ། དེས་ན་བྱུང་ན་དགའ་བར་བྱའོ། །

丙四、转痛苦为道用——修持菩提心之窍诀：

一、加行放下期望；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行放下期望：

不能将痛苦看成是过失，而是要心想，既然在流转轮回，遭受痛苦是必然的。况且，这均是因为过去生中造了恶业，所以此生遭受到如此之异熟果报（苦果），此时，由此而能够消除业障是应高兴的事情。因此心生痛苦的时候，应当以欢喜心来接受。

གཉིས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བློ་སྦྱོང་བ་དང༌། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་བློ་སྦྱོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་སོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་དུ་མ་ཡོད་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལ་འདུས་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་སྲིད་བདག་གིས་འཁུར་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་ན་སྡུག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས། སྡུག་པ་དེ་གྲུབ་མ་མྱོང་བའི་གནད་ཀྱིས་རང་དག་ལ་མི་འགྲོ་ཀ་མེད། སྡུག་བསྔལ་དག་པ་ལས་བདེ་བ་གཞན་མེད་པས། སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་འཁྱེར་བ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དེ་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་སོང་བའི་མཐར་ལམ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ།།

丁二、正行安住于空性：也分二：一、修持世俗菩提心；二、修持胜义菩提心。

戊一、修持世俗菩提心：

当身心上产生痛苦时，心想：同样无数众生也遭受着与此相同的痛苦，愿一切众生的痛苦全部融入于此痛苦当中，永远由我来取受，由此将一切众生远离痛苦，永具安乐。

戊二、修持胜义菩提心：

当心生痛苦的时候，经观察其痛苦的本质，所谓的痛苦，其本质是从未成立过的，故而痛苦将不得不任运消失。除了消除痛苦之外，另外再也没有所谓的安乐可得，故而称之为转痛苦为安乐。

丁三、后行一味：

所谓的痛苦将变成了修自他相换菩提心的修法，是非常殊胜的修菩提道之方法。

ལྔ་པ་ན་ཚ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ནད་སྒྲིབ་པའི་ཕྱགས་ཤིང༌། རྐྱེན་ངན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། ཟུག་རྔུ་སྡིག་པའི་འཁྲུད་མ་ཡིན་པས་བྱུང་ན་དགའ་བ་བསྒོམ། གཉིས་པ་ནི། ནད་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་དེ་ལྟ་བུས་ན་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནད་འདི་ལ་འདུས་ཤིག །དེ་དག་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདག་གིས་འཁུར་བར་བགྱིའོ་སྙམ་པས་སྤང་བློ་མ་ཞུགས་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སྙིང་རྗེའི་ཟློག་སྒོམ། དེ་ནས་ནད་དང༌། ན་བ་དང༌། ན་མཁན་གྱི་མཁན་པོ་རྩད་བཅད་པས་དམིགས་སུ་མེད་དེ། ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་གཡོ་མེད་དུ་གཞག །འདི་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཟློག་སྒོམ་ཟེར། ཡང་ལྡང་ན་སྔར་བཞིན་གྱི་སྙིང་རྗེའི་ཟློག་སྒོམ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཟློག་སྒོམ་སྤེལ་མར་བསྒོམ་མོ། །

丙五、转疾病为道用——四大一味之窍诀：一、加行意乐；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行意乐：

所谓：疾病即除（罪）障之扫帚；违缘即善知识；疼痛是除罪之涤剂。因此，若身患了重病，应当以欢喜心来接受。

丁二、正行安住于空性：

当自己生病的时候勇敢地心想：愿一切众生的疾病融入于此疾病中，由此将一切众生摆脱疾病、永具安乐，此等众生有多少病苦一切由我来取受；切勿怀有（病痛）舍弃之心，此称之为慈悲逆转之观修法。

而后，对于疾病、生病、患者三者加以分析时，将会发现三者皆不可得。如此地安住于皆不成立、如如不动的境界中，则称之为空性之逆转观修法。如若再度产生（过患），如前一样，轮番替换地观修慈悲逆转和空性逆转之修法。

གསུམ་པ་ནི། ནད་འདིའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའི་རྒྱུ་འཆོས་སོ། །རྐྱེན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་ཉོན་མོངས། ལྷ་འདྲེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བས་རྐྱེན་བསལ། འབྲས་བུའི་ནད་དུཿཁ་ཡིན་པས་རོ་སྙོམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྩལ་སྦྱངས་པས་ནད་འཇོམས། རྟོགས་ལྡན་མགོན་ཡེས་ཀྱིས། དོ་ཤི་དང་དོ་ཆད་བཅུ་གསུམ་ལས། །རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པའི་གདེང་ཆེན་རྙེད། །དྲིན་ཅན་གྱི་འགལ་རྐྱེན་རིན་པོ་ཆེ། །དེ་མཐུན་རྐྱེན་བརྒྱ་ཡི་དོ་ཟླ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ།།

丁三、后行一味：

疾病的“因”即是烦恼，如果烦恼转变为道用，其“因”就改变了。疾病的“缘”即是寻思，如果寻思、烦恼及鬼神转沩道用，其“缘”就遣除了。而疾病的“果”即是病苦，如果修持了两种一味法（世俗菩提心和胜义菩提心），其“果”疾病也是被遣除。

证士恭叶西说：“因濒死濒劳十三次，瑜伽士获得深定见，感恩于违缘如意宝，彼非百顺缘之对手。”

དྲུག་པ་འཆི་བ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་མ་བུ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། འཆི་བར་ཤེས་ན་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། འཆི་བ་ལས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྲ་བའི་འཆི་བ་དང༌། རགས་པའི་འཆི་བ་ལམ་ཁྱེར་གཉིས་ལས། ཕྲ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འགགས་པ་དེ་ཀ་འཆི་བ། ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེའི་དུས་སུ་ངོ་འཕྲོད་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚམས་སུ་འོད་གསལ་མ་འཆར་བ་དེ་ངོས་ཟིན། དེ་ཀ་མ་བུ་འཕྲོད་པ་ཡིན་པས། རྗེ་བཙུན་གྱིས། རྣམ་རྟོག་སྔ་ཕྱིའི་སོ་མཚམས་སུ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་དུ་འཆར་ཏེ་བྲོད། །ཅེས་གསུངས།

丙六、转死亡为道用——直指母子光明之窍诀：一、加行放下期望；二、正行安住于空性；三、后行一味。

丁一、加行放下期望：

假如预示到自己即将面临死亡，那么，此时此刻对于死亡不能看成过失（痛苦），而要心想，我要利用死亡证得法身佛的果位。

丁二、正行安住于空性：也分二：一、细（刹那）死亡；二、粗（相续）死亡。

戊一、细（刹那）死亡：

细死亡是一刹那间分别念的生与灭，前一刹那分别念的灭，即是死亡，后一刹那分别念的产生便是生。如果当下就认识了所生之分别念，那么，也能够认得于此之间所显现的母光明境界，即已融入了母、子光明，为此（米拉日巴）尊者说：“前后寻思间，兴奋常生智。”

རགས་པའི་འཆི་བ་ནི། འཆི་བའི་སྲིད་པ་ཐིམ་རིམ་གྱི་མཐར་ཕྱི་དབུགས་ཆད་ནང་དབུགས་གནས་པའི་སྐད་ཅིག་བཞི་པར་འོད་གསལ་འཆར་ལ། དེ་ལ་དེས་ཐིམ་རིམ་ངོས་བཟུང་ནས་དག་པས་གཞིའི་འོད་གསལ་ངོས་ཟིན། དེས་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སྦྱངས་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཆི་ཁའི་འོད་གསལ་ངོས་ཟིན་པ་ན་འཆི་བ་དམིགས་སུ་མེད་པས། འཆི་མེད་གཉུག་མའི་དོན་ལ་འབྱོར་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐོར་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཁྲིད་ཀྱི་དུས་ཡིན། ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་བླ་མ་རང་སེམས་བསྲེས་ནས་མཉམ་བཞག་བསྐྱང་། དེའི་དུས་རྣམ་རྟོག་ནས་འཆི་བའི་བར་གོ་རིམ་བཞིན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན། །གང་དང་འཕྲད་པའི་དུས་དེ་ལ་རྩལ་སྦྱང་བ་ཡིན་པས། ཉམས་ལེན་ཐུན་གཅིག་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྒང་དྲིལ་གྱི་ཞལ་གདམས་རྒྱལ་རྩེ་ཀླུ་དབང་ཚལ་དུ་སྡེ་པ་མི་འགྱུར་རབ་ཏུ་བརྟན་པས་དགོས་ཞེས་བསྐུལ་བ་ལྟར། དགེ་སློང་པདྨ་དཀར་པོས་སྦྱར་བའོ།། །།

戊二、粗（相续）死亡：

在临终中阴，隐没次第之结尾，外气已断内气未断、第四刹那之际将会出现光明的境界。换言之，认证隐没次第，并得以清净后，就能够认证、领悟基光明（如来藏），由此而便可清净一切习气，即获得了无上正等正觉之果位。

丁三、后行一味：

因为认证了临终光明，故而死亡即不可得，由此而证得了本无生死之悉地。

如此分成六类（六类一味法），则是引导之时。而实修之时，应当将自心与上师融入后静坐而修持，此刻并非从寻思到死亡按次第来修行，而是六类中遇到了那一个就修持那一个，所以称之为一坐之修行。

如此之口诀密法，应首领美久热度丹巴之请求，由白玛嘎波比丘于江孜县露旺（龙王）林园著作。愿吉祥！古普·钦哲由藏译汉。