༄༅། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོམ་རིམ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་བཞུགས་སོ།།

缘起法修行次第

妙法宝箧

ཀུན་མཁྱེན་པདྨ་དཀར་པོ།

遍知·白玛嘎波 著

གང་གིས་ཆོས་ཀུན་གཟིགས་པའི་ལམ། །ཡངས་པར་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། །

洞察一切法，广妙行佛道，

འདྲེན་མཛད་དཀར་བརྒྱུད་བླ་མ་ལ། །དང་བ་རྒྱ་མཚོས་ཕྱག་བགྱིའོ། །

噶举诸导师，净信行顶礼。

ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། དེ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གདམས་ངག །རབས་བདུན་མའི་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཉམ་བཞག་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། རྗེས་ཐོབ་རྩལ་རྫོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་རྣམ་པར་གཡེང་བས་དབེན་པའི་གནས་ཉམས་དགྱེས་ཤིང་ཡིད་དུ་མཆིས་པར། ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་དང༌། ཞེན་པ་དང༌། སྲེད་པ་འཕེལ་བའི་རྟེན་བསྐྱུངས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་ལྔ་དང་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ཆོམ་རྐུན་དང་བྲལ་བས། བདེ་བའི་སྟན་ལ་རྐང་པ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དང༌། ལག་པ་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལྟེ་འོག་ཏུ་བཅིངས། སྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲངས། དཔུང་བ་ཕན་ཚུན་ཕྱིར་དེང༌། མགྲིན་པ་ཨོག་སྐོས་མདུད་ནོན་ཙམ། ལྕེ་མཆུ་རང་སར་བཞག །མིག་སྣ་རྩེའི་ཐད་དུ་ལྟ་བ་བྱེད་ཆིངས་དང་ལྡན་པས་རླུང་རོ་ལན་གཅིག་བུས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བབས་སུ་བཞག་ནས།

一切法无一法非由因缘和合而生。抉择缘起法的诀窍、七佛说缘起法修行次第分二：一、于定中生起功德之缘起；二、于后得中功德成熟之缘起。

一、于定中生起功德之缘起：

应当在无有散乱等禅修障碍，寂静、顺适、悦意的地方，放下贪著今世之心，以及增长贪欲之事物，并且远离盗贼般的五盖和十不善业，在舒适的坐垫上，双腿金刚跏趺而坐、双手定印结于脐下、脊椎正直、肩臂后张、颈部微俯、舌嘴原处放松、双眼透过鼻尖视于前方，如此姿势下排除一次浊气，之后不造作呼气和吸气、住于轻松自然的状态。

ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པས། རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི། པད་ཟླའི་གདན་ལ་རང་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་སྐུ་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུ། མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ། ཕྱག་གཉིས་ས་གནོན་མཉམ་བཞག་མཚམས་སྤྲིན་གཞོན་ནུའི་འོད་ལྟར་དམར་བའི་ཆོས་གོས་གསུམ་འཆང་བ། ཞབས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་པར་གསལ་བའི་སྤྱི་བོའི་ནམ་མཁར། རྩ་བའི་བླ་མ་བསྒོམས་ཏེ། སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འཆར་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ཅེས་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ།

首先应如此发心：为了度化一切众生，当证圆满正等正觉，为此我当修持瑜伽甚深妙法。

于是观想：于宝座、莲花、月轮之坐垫上，自我圆满正等觉释迦牟尼佛，身色犹如真金，具有三十二相、八十种好、极其庄严，右手触地印，左手禅定印，身着如清晨云霞光芒般红色三法衣，双足金刚跏趺坐。

顶上虚空中观想根本上师，之后以强烈的恭敬心祈祷：祈求加持一切现象能显现缘起性空。

རང་གི་མདུན་གཉའ་ཤིང་གང་ཙམ་གྱི་ཐད་དུ། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་དྭངས་ཤིང་འོད་ཟེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་ལ་མིག་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ། སྔར་འདི་བྱས། འདི་ལས་འདི་བྱུང་ངོ༌། །ལ་སོགས་པ་འདས་པ་མི་མནོ། ད་འདི་བྱེད་འདི་ལས་འདི་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་སོགས་མ་འོངས་པ་མི་སེམས། ད་ལྟར་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཚོགས་འདི་བཟང་འདི་ངན། འདི་ཡིན་འདི་མིན་སྙམ་དུ་བསམ་པ་དང༌། རིག་པས་དཔྱད་པར་མི་བྱ། ཆེད་དུ་འདི་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཀྱང་མི་བསྒོམ། སྟོང་པའོ། །ཞེས་ཅང་མེད་ཅི་མེད་ཀྱི་ཆད་ལྟ་ཡུག་ཏུའང་མི་ལྟ། བློས་བྱས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ། །སྙམ་པའི་རྒྱས་འདེབས་དང་དོན་སྤྱི་ཡང་མི་བསྒོམ།

在自己前方一根木轭的长短处，放置一个十分明亮光芒之月轮，而后眼睛和内心均专注于月轮上，既不想念过去之事，如做过的事，有过的人、事、物等，也不思考未来之事，如想要做的事，若做了这件事不知能否成功等。

同样，现在、当下无论出现何种感受现象均不分析，不判断好坏、是非等。亦特意不观想任何一件事物，不观无所有之断见空性，以造作的心态不心想此乃空性、此乃智慧等盖印般的判断，总之不堕落常见和断见任何一边。

འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། མ་ཡེངས་ཙམ་གྱིས་སེམས་ལྷུག་པ་མ་བཅོས་པ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་གཙང་པས། སེམས་མ་བཅོས་ན་བདེ། ཆུ་མ་རྙོགས་ན་དྭངས། ཞེས་དང༌། གླིང་གིས། མ་བཅོས་སོ་མར་བཞག་ན་རྟོགས་པ་འཆར། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བསྐྱངས་ན་ཡོངས་ཀྱང་འཆར། །དམིགས་གཏད་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤོངས་ལ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་ཞོག་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཞེས་དང༌། བདེ་གཤེགས་ཁམས་པ་ཆེན་པོས། ཕྱག་ཆེན་ངོ་སྤྲོད་དུ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ན་བློ་བཅོས་མའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རང་གསལ་ལ་རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་མ་བྱུང་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན་རང་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང༌།

那么，应当如何修呢？心不分别、不执着任何事物，放下一切作意，不散、不乱、不改造，轻松地专心平等住。如怙主藏巴甲热云：“心不改则安，水不浊则清。”岭钦日巴云：“住于自然则开悟，持如河流则彻悟，断除一切所缘境，时时修定瑜伽士。”

善逝帕莫竹巴《直指大手印》中云：“若执着所修能修，即是造作的心。那么该如何修持呢？自明的心，不起寻思、习气，心不改造而安住，则能了知自我。”

ས་ར་ཧས། བསམ་དང་བསམ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་སུ། །ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ལྷུག་པར་གནས་པ་བཞིན། །བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒྲིམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང༌། བྱམས་མགོན་གྱིས། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་ཡང་དག་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར་ཡང༌། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། བརྟག་གཉིས་ལས། གང་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པར། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས།

萨热哈云：“舍弃一切能思及所思，犹如孺子般悠然安住，敬勤专心上师之教诲，获得俱生和合确无疑。”

弥勒菩萨云：“于此无所破，所立亦毫无，真实见真性，见真即解脱。”《般若经》云：“虽见五蕴皆空，然诸菩萨不著相，亦不住无生处。”《二观察续》云：“如心无所观，应观诸有情。”

འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། སྟོང་ཉིད་མཁའ་ལ་རིག་པའི་མདུང་སྐོར་གྱིས། །ལྟ་བ་ཐོགས་རྡུགས་མེད་དོ་དིང་རི་བ། །ཞེས་གསུངས་པས། མ་དཔྱད་པའི་སྒོམ་པ་ནི་བླུན་སྒོམ་ཡིན་གྱི། ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཟེར་མོད། ལུང་དེས་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་འདིའི་དོན་འཆད་པ་ལ་ཞུགས་ན། ཅིར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་སྣང་བ་དང༌། དེ་ཉིད་གང་དུ་གྲུབ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་སྟོང་པ་དང༌། དེ་འཚོལ་མཁན་དེ་ལ་རིག་པ་ཟེར་བ་ཡིན་གྱི། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་རིག་པ་དང་དོན་མི་གཅིག །འདི་སྐབས་ཀྱི་རིག་པ་དེ་གནས་ཆ་མ་ཡེངས་པའི་སྟེང་ནས་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང༌། ཤེས་པའི་མོད་ལ་རང་སར་གྲོལ་བར་བྱེད་པས། རིག་པའི་མདུང་སྐོར་གྱིས་ཟེར་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་མཁན་གྱི་རིག་པ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་རྩ་བ་ནས་མ་ཡིན་པས་དབྱེར་མེད་དང༌། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པའང་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས། རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །

对此有人说：“单巴桑杰曰：空性中旋明知矛，见无阻碍定日瓦。因此，不经观察和分析的禅修是盲修瞎炼，无法证悟胜观之境。”此教证和本人的观点并不产生矛盾，若简单地解释一下这句教证的意义：从万事万物表面来说有种种现象，故而为现。但是，无法找到其本性，故为空性（现空不二）。

其寻找或观察者称为明知，这与闻思而判断的明知不相同，此时的明知是内心处于静态、不散不乱的状态上明知一切感受，而且明知的同时当下就会解脱，所以就说“旋明知矛。”此刻，所知能知根本无法成立别异，故而无二无别。同样，能观明知的本性也无法判断、成立于任何一边，故而形成了明空双运之道。

དེ་ལྟར་ཧ་ཅང་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་བསྒྲིམས་ཆེས་ན་རྟོག་པའི་འཕྲོ་རྐྱེན་བྱེད་ལ། གློད་ཐལ་ན་འཁྲུལ་པ་ལ་འབྱམས་མཆི་བས། ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཀ་བ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ཐག་པས་གདགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། འཁོར་འདས་གང་ལ་ཡང་མ་རེག་པ། རྟེན་མེད་ངོས་བཟུང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། སུས་ཀྱང་ཚིག་གིས་སྟོན་པར་མི་ནུས་རང་གིས་མྱོང་བྱའམ་རིག་བྱར་གྱུར་པ། མཐོང་རྒྱུ་གསར་དུ་མེད་ལ། མཐོང་བའི་མཆོག་བཅོས་མ་མིན་པ་ཞིག་ནང་ནས་འཆར་ཏེ། འདི་ནི་སྒོམ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཏོག་ཙེ་བས། ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྙིང་གི་དབུས་སུ་སད། །ཅེས་དང༌། ཇོ་བོ་རྗེ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས། རྟོག་མེད་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པས་ན། །སྟོང་ཉིད་མཐོང་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས། །མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་བར། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་མདོ་ལས་གསུངས། །དེ་ལ་མཐོང་དང་མཐོང་བྱེད་མེད། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་པར་སྤངས། །རྣམ་པར་རྟོག་མེད་དམིགས་པ་བྲལ། །གནས་པ་མེད་པ་གནས་མེད་པ། །འགྲོ་འོང་མེད་ཅིང་དཔེ་དང་བྲལ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་བལྟར་མེད་པ། །འགྱུར་བ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་དེ་རྟོགས་ན། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང༌། །ཞེས་གསུངས།

如此安住时，若正念过于太紧，就容易中止正念。同样，如果过于松散也会卷入无限的迷乱中。因此，在专注的柱子上，用不散不乱的绳索来拴住像狂象一般的心。

如此修持，将会获得既不住轮回，也不住涅槃，无有所缘，无法辩认，远离一切戏论。任何人无法用语言来表达，只有自己看得见、感受得到，新的无所得、无所见，最胜之见，一种无为的觉性由内生起，这就是证悟了平凡的意识。对此朵泽瓦阿阇梨说：“平凡意识心中醒。”

阿底峡尊者云：“无分别而悟，名言谓见空。甚深经中云：彼不见即见，无所见能见，始终皆空寂，离有实无实，无分别离缘，无住与住处，无来去离喻，离言无可见，无变异无为，瑜伽士证彼，断惑所知障。”

གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་རྩལ་རྫོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། དེ་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚེ། སེམས་མི་གནས་པར་འཕྲོ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ངོས་ཙིར་གྱིས་བཟུང་ལ། བཟོ་བཅོས་མེད་པར་གློད་པས་རང་སར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་པ་ཤུགས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པ་ལ་ཡང་སྤོང་བར་མི་བྱ། དབང་དུ་ཡང་མི་གཏོང༌། གཉེན་པོས་ཀྱང་མི་གཞོམ་པར། གང་སྐྱེས་དེ་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས་དེ་ཐོག་ཏུ་གློད་ནས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་ཟང་ཐལ་ལེ་འཆར་ཏེ། འགྲོ་མགོན་རིན་པོ་ཆེ་ཕག་མོ་གྲུ་པས། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། དྲན་པའི་དུས་ཉིད་ན་གཉུག་མའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཡང༌། གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལ་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང༌། ནམ་ལངས་པའི་མུན་པ་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་དེངས་པར་འགྱུར་རོ། །

二、于后得中功德成熟之缘起：

如此观修时，如果心里产生了分别念而无法安住时，应当认清其分别念但不修正，且放松，由此于当下便可解脱，即如同水融入于水。

同样，当生起非常强烈的贪嗔痴烦恼时，既不断除、不对治，也不随顺烦恼，而是认清烦恼是何物，且放松，由此烦恼将会直接显现于空性。

怙主帕莫竹巴仁波切云：“不应畏惧生起分别念，了知分别即本性缘故。”又云：“尽管本性中能出现分别念，但如同天一亮，黑暗就立刻消散一般，分别念自然而然会消失。”

རྗེ་བཙུན་མི་ལས། སེམས་ཉིད་བསྒོམ་དུ་བདེ་ལགས་ན། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །ད་རུང་ཆོ་འཕྲུལ་གཏན་ལ་ཕོབས། །ཞེས་དང༌། ས་ར་ཧས། ཇི་སྲིད་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་དང༌། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། མི་རྟོག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོག་མེད་གསལ། །ཞེས་དང༌། སམྦུ་ཊིར། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་སྦྱང༌། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཁྱེར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ། དང་པོར་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་ངོས་བཟུང་ནས། དེ་ཐོག་ཏུ་རྩལ་སྦྱང་། དེ་ལ་གོམས་ནས་སྣང་ཐོག་ཏུ་བཞག་པས། སྣང་བ་ཤར་བ་དང་གྲོལ་བ་དུས་མཉམ་དུ་བྱུང་བས་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་ཞེས་ངོ་མཚར་ཅན་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །

米拉日巴尊者云：“如若心性修持妙，寻思即是心幻化，请再抉择其幻化。”萨热哈云：“一切心所现，皆是怙主性，犹如水与波。”《毗卢遮那证觉续》云：“若住于无分别三摩地，则能显现如空无分别。”桑布哲云：“寻思净寻思。”

同样，修持道用法，对于六聚之境一切分别念现象，首先应认别能现之意识，而后加以训练。对此熟练了之后，再安住于所现对境上。由此将会出现一种珍奇的觉受，即生起分别念和解脱分别念同时（当下解脱分别念），称之为内心与外现象融为一体。

དུས་དེའི་ཚེ་ལམ་གང་ཤར་ལ་སྤང་བླང་མེད་པ་གཤའ་མ་དེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ས་ར་ཧས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་རིང་མགོན་པོ་ང་ལྟར་འཁྲུལ་བ་ཆད། །ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཀློག་པ་དེ་ཡིན་འཛིན་དང་སྒོམ་པའང་དེ། །བསྟན་བཅོས་སྙིང་ལ་འཆང་བའང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ཙ་ན། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས། རྣམ་རྟོག་དང་ཆོས་སྐུ། ཉོན་མོངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་ཁམས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ལྡང་བར་འདོད་ན་དལ་བུས་ལྡང་སྟེ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་ཅི་ནུས་བྱའོ། །སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་སྙིང་རྗེས་མ་ཟིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ།

此刻就会出现真正的一切所现之道无取舍之境界，萨热哈云：“前后及十方，所见一切法，怙主断迷乱，不再询他人。”又云：“悟了皆如此，此外无所得，如是读背修，心持论亦是。”

那时，轮回与涅槃，寻思与法身，烦恼与智慧均成了一，即无二无别。此刻如果想出坐，应当逐步有序地出坐。出坐后以如幻的心尽力行持身语意善业。若不慈悲摄持空性，将无法成就成佛之道，故而应当修持慈悲菩提心。

སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན་སྙམ་དུ་བསྒོམ། བདེ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཟག་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་ན་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་ཡིད་དང་འདྲེ་ངེས་པར་བསྒོམ། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དང་བྲལ་ན་སྙམ་དུ་བསྒོམ། དེ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་གཉིས་དང་བྲལ་ན་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། དེ་ནས། རང་གི་སྣ་གཡས་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣ་གཡས་ནས་ཞུགས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པར་ཚུར་བྱུང༌། རང་གི་སྣ་གཡས་ནས་ཚུར་ཞུགས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་བསམ།

以如幻的心修持慈心，心想：愿一切众生永具安乐。所谓的安乐，即证得了圆满正等觉佛果（灭谛）。

为了证得其果，祈愿能够修持成佛之因——有漏与无漏之善法（道谛）。修持悲心也是如此，心想：愿一切众生远离三界轮回之苦（苦谛）。为了远离苦果，祈愿能够断除痛苦之因、集——业和烦恼（集谛）。

于是观想：从自己的右鼻孔里呼出一道光芒，进入一切众生的右鼻孔里，然后将众生所有痛苦以光的形式吸入自己右鼻孔里，一切众生痛苦成熟于自身，由此一切众生将远离痛苦。

དེ་ནས་རང་གི་བདེ་བ་སྣ་གཡོན་ནས་འོད་ཟེར་གྱི་རྣམ་པར་འཐོན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་བསམ། སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་སྨིན་པ་དེ་ཐོག་ཏུ་གཞག་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྱུར་པར་བསམ། དེ་ལ་འབྱོངས་ན་དངོས་སུའང་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བསླབ་བོ།། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་བདག་གིས་འདི་ལྟར་བསྒོམས་པ་དང༌། དུས་གསུམ་དུ་བསགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅི་མཆིས་པ་དེའི་མཐུས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ། འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོམ་པའི་རིམ་པའི་མན་ངག་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཟ་མ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི། སྡེ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་ཕག་མོ་གྲུ་པ། དཔལ་གོང་མ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་དམ་དུ། དཀར་བརྒྱུད་ཀྱི་བཙུན་པ་པདྨ་དཀར་པོས་སྦྱར་བ་འདིས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།།

再观想：将自己的一切安乐以光的形式从左鼻孔里呼出，奉献给一切众生，由此一切众生将获得了安乐。

再观想：众生痛苦成熟于自身，之后入平等住，由此痛苦就变成无漏之大乐。

此（慈悲菩提心）修持如能获得娴熟，于实际行动中也应当行持自他相换菩提心。

最后回向：祈愿以此修持，以及我于三时中所积累的一切善根、福德之力，愿自他（她）一切众生摆脱轮回之苦，获得圆满正等觉果位。并同时念诵弥勒菩萨和普贤菩萨等发愿文。

此《缘起法修行次第妙法宝箧》秘诀是为了首领第司帕莫竹巴仁波切禅修，噶举派尊者遍知·白玛嘎波著作，2020年1月古普·钦哲译于西宁。陈润泽居士和朱红霞居士校对。愿一切吉祥如意！